கருத்து: முதலில் மறைப்பு, பிறகு பின்வாங்கல் — வெளிப்படைத்தன்மை என்பது பயத்தில் பிறக்கக் கூடாது

ஒரு அரசின் இயல்பை அதன் முதல் உள்ளுணர்வு வெளிப்படுத்தும். தவெக அரசின் முதல் உள்ளுணர்வு, சட்டம்-ஒழுங்குத் துறையைத் தகவல் உரிமைச் சட்டத்தின் பார்வையிலிருந்து விலக்கி வைப்பதாக இருந்தது. இரண்டாவது உள்ளுணர்வு, எதிர்ப்பு கிளம்பியதும் அதனைத் திரும்பப் பெறுவதாக இருந்தது. இந்த இரண்டுக்கும் இடையில்தான் நான்கு மாத ஆட்சியின் வெளிப்படைத்தன்மை அளவிடப்படுகிறது.

பெரியார் சொன்ன பகுத்தறிவு என்பது வெறும் நம்பிக்கை மறுப்பு அல்ல; அதிகாரத்திடம் கணக்கு கேட்கும் பழக்கம். காவல் துப்பாக்கிச் சூடு நடந்ததா, காவலில் ஒருவர் இறந்தாரா, விசாரணை என்ன சொல்கிறது — இவை அரசின் தனிச் சொத்து அல்ல. குடிமகனின் வரிப் பணத்தில் ஓடும் துறை, குடிமகனின் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லக் கடமைப்பட்டது. ‘சில பிரிவுகள் மட்டுமே’ என்ற விளக்கம் அந்தக் கடமையைக் குறைக்காது; சமூக மோதல் என்ற பெயரில் எதனை வேண்டுமானாலும் மறைக்கும் வாசலைத் திறக்கும்.

அண்ணாவின் ‘கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு’ ஆட்சிக்கும் பொருந்தும். கடமை என்றால் தவறான உத்தரவைப் பிறப்பித்தவர் யார் என்பதை ஒப்புக்கொள்வது. கண்ணியம் என்றால் எம்.பி.க்களின் கேள்வியை ‘அரசியல்’ எனத் தள்ளாமல், விலக்கு ஏன் தேவைப்பட்டது என்பதற்கு எண்களோடு பதில் தருவது. கட்டுப்பாடு என்றால் அடுத்த முறை மறைப்புக்கு முன் யோசிப்பது.

திரும்பப் பெறலை நாங்கள் வரவேற்கிறோம். ஆனால் வரவேற்பு, மறதிக்கான அனுமதி அல்ல. தவெக அரசு உடனடியாகச் செய்ய வேண்டியது மூன்று: ஒன்று, விலக்கு உத்தரவைப் பிறப்பித்த கோப்புக் குறிப்பை வெளியிடுவது; இரண்டு, சட்டம்-ஒழுங்குத் துறையில் கடந்த ஓராண்டில் RTI-யில் கேட்கப்பட்ட மற்றும் மறுக்கப்பட்ட விவரங்களின் எண்ணிக்கையை வெளியிடுவது; மூன்று, காவல் மரணம் மற்றும் துப்பாக்கிச் சூடு விசாரணை அறிக்கைகளைக் காலக்கெடுவோடு வெளியிடும் நடைமுறையை அறிவிப்பது. வெளிப்படைத்தன்மை பயத்தில் பிறக்கக் கூடாது; அது பழக்கத்தில் நிலைக்க வேண்டும். இல்லையெனில், இன்று மூடிய கதவு நாளை வேறு பெயரில் திறக்கும்.