கருத்து: மின்சாரமும் தண்ணீரும் வாக்குறுதியால் வராது — ஆட்சி அன்றாடத்தில் அளக்கப்படும்

இந்த வாரத்தின் செய்திகளை வரிசையாக வைத்துப் பாருங்கள். சென்னையில் பராமரிப்புக்காக ஐந்து மணி நேர மின்தடை; கொடைக்கானலில் மழை இரவில் மின்சாரம் தடைபட்டு மக்கள் குளிரில் அவதி; திருப்பூரில் 60 ஆண்டுகளாக மேம்பாடு காணாத பிஏபி கால்வாய்கள் சிதிலமடைந்து, நீர் திருட்டைத் தடுக்குமாறு விவசாயிகள் மன்றாட்டம்; சென்னையில் வேளாண்மைச் செயலர் பதவி ஒரு மாதமாக முழுநேரப் பொறுப்பின்றி காலி. இவை நான்கு தனித் தலைப்புகள் அல்ல. இவை ஒரே கேள்வியின் நான்கு முகங்கள்: அரசு அன்றாட வாழ்வில் வேலை செய்கிறதா?

தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் இந்தக் கேள்வி எளிதில் தொலைந்துவிடும். விளக்கு எரிகிறதா என்பதை விவாதிக்க முடியாது; அது எரியும் அல்லது எரியாது. கால்வாயில் தண்ணீர் கடைமடைக்குச் செல்கிறதா என்பதை மேடைப் பேச்சால் மாற்ற முடியாது; வயல் சொல்லிவிடும். பள்ளிக் குடிநீர் பாதுகாப்பானதா என்பதை அறிக்கையால் நிரூபிக்க முடியாது; குழந்தை வீடு திரும்பும் மாலை சொல்லிவிடும். அதனால்தான் அன்றாடச் சேவைகள் ஆட்சியின் மிக நேர்மையான தேர்வு. அங்கே அலங்காரம் வேலை செய்யாது.

திராவிட இயக்கம் அரசை அளந்த அளவுகோல் இதுதான். பெரியார் கேட்டது சுயமரியாதை மட்டுமல்ல; சாதாரண மனிதன் தலைநிமிர்ந்து வாழத் தேவையான அன்றாட நீதியும் தான். அண்ணாவும் கலைஞரும் அதிகாரத்தை நாடியது பதவிக்காக அல்ல; கடைசி மனிதனின் வீட்டுக்கு அரசு செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக. அந்த அளவுகோலில், மின்சார வாரியத்தின் வெளிப்படையான அட்டவணை, கால்வாய் புனரமைப்புக்கான காலக்கெடு, காலிப் பதவிகளை நிரப்பும் வேகம் — இவையே அரசின் உண்மையான அறிக்கைகள். மற்றவை எல்லாம் தலைப்புகள்.

டிவிகே அரசுக்கு இன்று தேவை எதிரிகளின் விமர்சனத்தை மறுப்பது அல்ல; ஒவ்வொரு புகாருக்கும் பொறுப்பாளரையும் தேதியையும் வெளியிடுவது. எந்த மின் பிரிவில், எந்த வாரம் நிரந்தரத் தீர்வு? பிஏபியில் எந்தக் கால்வாய், எந்த மாதம் புனரமைப்பு? வேளாண் செயலர் எந்தத் தேதியில் பொறுப்பேற்பார்? இந்த மூன்று விடைகள் வந்தால், விவாதம் அரசியலில் இருந்து நிர்வாகத்துக்கு நகரும். அதுவரை, ஒவ்வொரு மாலையும் அணையும் விளக்கே எதிர்க்கட்சியின் மிகச் சத்தமான குரலாக இருக்கும்.