'தூய சக்தி'யின் பணப்பை அரசியல்: வாக்கைப் பணத்தால் வாங்கும் ஒவ்வொரு கட்சியும் ஜனநாயகத்தின் கொலையாளிதான்

அரசியலில் வாக்குறுதிகளுக்கு வயது குறைவு என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த உண்மை. ஆனால், "நாங்கள் தூய சக்தி; வாக்குகளுக்காகப் பணம் கொடுக்க மாட்டோம்" என்று முழங்கி, அதையே தனது அடையாளமாக்கிக் கொண்டு ஆட்சிக்கு வந்த ஒரு கட்சி, ஆட்சிக்கு வந்த மூன்றே மாதங்களில் பணம் விநியோகிப்பதில் "அனைத்துக் கட்சிகளையும் மிஞ்சி முதலிடத்தில்" இருப்பதாகக் குற்றம் சாட்டப்படுவது — இது வெறும் அரசியல் குற்றச்சாட்டு அல்ல; ஒரு தலைமுறையின் நம்பிக்கையின் மீதான துரோகம்.

மதுராந்தகம், தாராபுரம் இடைத்தேர்தல் களத்தில் கிராம மக்களே இடதுசாரித் தலைவர்களிடம், "நீங்கள் துண்டுப் பிரசுரம் தருகிறீர்கள்; ஆளும் கட்சி பணம் தருகிறது" என்று கூறியிருப்பதாக மார்க்சிஸ்ட் மாநிலச் செயலாளர் பி. சண்முகம் தெரிவித்திருக்கிறார். இடதுசாரிகள் த.வெ.க. அரசுக்கு வெளியிலிருந்து ஆதரவு தரும் கட்சிகள். ஆதரவாளர்களே குற்றம் சாட்டும் நிலை வந்திருக்கிறது என்றால், நிலைமையின் தீவிரத்தை உணரலாம்.

அ.தி.மு.க. தேர்தல் ஆணையத்திடம் தனி புகாரே அளித்துள்ளது — ரெட்டிபாளையத்தில் த.வெ.க. வேட்பாளருக்காகப் பணம் விநியோகிக்கப்பட்டதாக. த.வெ.க. மறுக்கிறது. உண்மை எது என்பதைத் தேர்தல் ஆணையம் தான் கண்டறிய வேண்டும். ஆனால், இங்கே கேள்வி ஒரு தேர்தலைத் தாண்டியது.

வாக்கைப் பணத்தால் வாங்கும் ஒவ்வொரு கட்சியும், வாக்காளரைக் குடிமகனாக அல்ல, விற்பனைப் பொருளாகப் பார்க்கிறது. பணம் கொடுத்து வாங்கப்பட்ட வாக்கு, ஐந்தாண்டுகள் கேள்வி கேட்கும் உரிமையை இழக்கிறது. இதுதான் பண அரசியலின் மிகப்பெரிய கொள்ளை — வாக்கை அல்ல, குடிமகனின் குரலையே திருடுவது.

பெரியார் சொன்னார்: ஓட்டு என்பது ஆயுதம்; அதை விற்காதே. அந்த ஆயுதத்தைப் பணம் கொடுத்து மழுங்கடிப்பவர்கள், எந்தக் கொடியின் கீழ் நின்றாலும், ஜனநாயகத்தின் எதிரிகளே.