ஏலத்தில் அமைச்சரவை: கூட்டணி அரசியலின் புதிய முகம்

நான்கு மாதங்களுக்கு முன் 'மாற்றம்' என்ற ஒற்றை முழக்கத்துடன் ஆட்சிக்கு வந்த தவெக அரசு, இன்று தனது அமைச்சரவையையே ஏலக் கடையில் வைத்திருக்கும் காட்சியைக் காண்கிறோம். பாட்டாளி மக்கள் கட்சியை ஆளும் கூட்டணிக்குள் இழுக்க ரகசியப் பேச்சுவார்த்தை; அதன் விலையாக அமைச்சர் பதவி — அதுவும் ஒரு கட்சித் தலைவரின் மனைவிக்கு, தற்போதைய சட்டமன்ற உறுப்பினருக்கு. இந்தப் 'பேரம்' வெளியானதும், சம்பந்தப்பட்டவரே அதை 'வதந்தி' என்று மறுக்கிறார். அரசின் சொந்தப் பேச்சுவார்த்தையை அரசே ரகசியமாக வைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை; வெளியே கசிந்ததும் மறுக்கிறது. இதுதான் நான்கு மாத ஆட்சியின் நிர்வாகத் திறனா? இதைவிடக் கவலைக்குரியது விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் எச்சரிக்கை. பாமக கூட்டணியில் சேர்ந்தால் அமைச்சரவையில் இருந்து வெளியேறுவோம் என்கிறது விசிக. இரு கட்சிகளும் தமிழ்நாட்டின் போட்டியிடும் சமூக அரசியல் நலன்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; சாதி, இடஒதுக்கீடு, நிலம் என்ற கேள்விகளில் அவை எதிரெதிர் முனைகளில் நின்றவை. 'மதச்சார்பற்ற சமூக நீதி வெற்றிக் கூட்டணி' என்று பெயர் சூட்டிக்கொண்ட ஒரு கூட்டணி, சமூக நீதியின் அடிப்படையையே எண்ணிக்கைக் கணக்கிற்காக விற்கத் தயாராக இருப்பது, அந்தப் பெயருக்கே செய்யும் துரோகம். பெரியார் சொன்னார்: அதிகாரம் என்பது மக்கள் தரும் நம்பிக்கை; அது சேவைக்கான கருவி, சொத்து அல்ல. அமைச்சர் பதவி என்பது கூட்டணிக் கணக்குகளைச் சரிக்கட்டும் 'பரிசுப் பொருள்' அல்ல; அது மக்கள் பணிக்கான பொறுப்பு. ஒரு பதவியை ஏலம் போடும் அரசு, உண்மையில் ஏலம் போடுவது அந்தப் பதவியை அல்ல — மக்கள் தந்த நம்பிக்கையை. நான்கு மாதங்களில் இந்த அரசு எதைச் சாதித்தது? மின் தடை, டெங்கு பரவல், கரூரில் 41 உயிர்கள், வாக்குகளுக்குப் பணம் என்ற குற்றச்சாட்டுகள், தேர்தல் ஆணையத்தில் புகார்கள் — இவற்றுக்கு நடுவே, அரசின் முழு சக்தியும் ஜனவரி உள்ளாட்சித் தேர்தலுக்கான எம்.எல்.ஏ எண்ணிக்கையில் செலவாகிறது. ஆட்சி என்பது கணக்கு அல்ல; அது கடமை. இந்தக் கூட்டணிப் பேரம் குறித்து அரசு வெளிப்படையாகப் பேச வேண்டும்: யாருக்கு என்ன வாக்குறுதி, எந்த விலையில்? இருட்டில் நடக்கும் அரசியல், வெளிச்சத்தில் நடக்கும் ஆட்சியாக மாற வேண்டும். இல்லையேல், 'மாற்றம்' என்ற முழக்கம், 'மாற்று விலை' என்ற ஏலமாகவே வரலாற்றில் பதிவாகும்.