கருத்து: ‘பயம்’ மட்டும் போதாது — பெண் பாதுகாப்பு என்பது விளக்கும், ரோந்தும், பொறுப்பும்

பெண் ஒருவர் இரவு 11 மணிக்குக் கூட தனியாக நடக்க அஞ்சக்கூடாது; குற்றம் செய்ய நினைப்பவர் மனதில் அச்சம் இருக்க வேண்டும் — டெல்லி-என்சிஆர் பாலியல் குற்றங்கள் குறித்த தானாகத் தொடங்கிய வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் இந்த வாரம் சொன்ன எளிய உண்மை இதுதான். காகிதத்தில் உத்தரவுகள் போதாது, தெருவில் தெரியும் தடுப்பு வேண்டும் என்றும் நீதிபதிகள் வலியுறுத்தினர்.

இந்த வார்த்தைகளை தமிழ்நாடு தனக்கும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும். பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு எதிரான குற்றங்கள், போதைப் பரவல், சட்டம்-ஒழுங்கு சரிவு என்று எதிர்க்கட்சிகள் தொடர்ந்து கேள்வி எழுப்புகின்றன. அரசு அதை அரசியல் தாக்குதல் என்று கடந்து செல்வது எளிது. ஆனால் கேள்வி அரசியல் அல்ல; ஒரு பெண் வேலை முடிந்து இரவில் வீடு திரும்பும் வழி பாதுகாப்பானதா என்பதே.

‘பயம்’ என்பது மிரட்டல் மொழியாக மாறினால் அது நீதியாகாது. பெரியார் சொன்ன பகுத்தறிவு இங்கேயும் பொருந்தும்: பாதுகாப்பு என்பது உணர்ச்சிப் பேச்சு அல்ல, அமைப்பு. எந்தத் தெருவில் விளக்கு இல்லை, எந்தப் பேருந்து நிறுத்தத்தில் ரோந்து இல்லை, எந்த வழக்கு எத்தனை ஆண்டுகளாக நிலுவையில் உள்ளது — இவற்றை மாவட்டம் வாரியாக வெளியிட்டு, காலக்கெடு வைத்துச் சரிசெய்வதே அரசின் வேலை. பாதிக்கப்பட்டவரைச் சந்திக்க மறுப்பதும், புகாரை அரசியலாக்குவதும் நிர்வாகத் தோல்வியின் அறிகுறிகள்.

தவெக அரசுக்கு இது ஒரு நேரடித் தேர்வு. ‘மக்கள் அரசு’ என்றால், முதலில் பெண்கள் தெருவில் உணரும் பாதுகாப்பில் அது தெரிய வேண்டும். விளக்குகள், ரோந்து வாகன நிறுத்தங்கள், பள்ளி-கல்லூரி வழித்தடப் பாதுகாப்பு, விரைவு நீதிமன்ற நடவடிக்கை, போதை விற்பனை மீது தொடர் நடவடிக்கை — இவற்றில் மாதாந்திர முன்னேற்ற அறிக்கை வெளியிடுங்கள். இல்லையெனில், நீதிமன்றம் சொன்ன ‘பயம்’ குற்றவாளிக்கு வராது; சாதாரணப் பெண்ணின் மனதிலேயே தங்கிவிடும்.