கருத்து: ராஜினாமா, கட்சி மாற்றம், இடைத்தேர்தல் — வாக்காளனை அவமதிக்கும் அரசியல் விளையாட்டு

ஒரு கட்சிச் சின்னத்தில் வெற்றி பெற்று, சில நாட்களில் பதவி விலகி, இன்னொரு கட்சியில் சேர்ந்து, மீண்டும் அதே தொகுதியில் போட்டியிடுவது — இது தமிழ்நாட்டில் இப்போது வழக்கமாகி வரும் 'ராஜினாமா அரசியல்'. வாக்காளன் ஒருவனின் வாக்கு என்பது நம்பிக்கை; அதை ஏலம் விடும் பொருளாக மாற்றுவது ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே அசைக்கிறது. அம்பேத்கர் சொன்னார்: வாக்குச்சீட்டு என்பது நீண்ட போராட்டத்தின் இரத்தக் கடன் பத்திரம்; அதற்கு விலை வைப்பது குற்றம். பெரியாரும் அண்ணாவும் மக்கள் இறையாண்மையைப் பற்றிப் பேசியது, வாக்கை வியாபாரப் பொருளாக்குவதற்காக அல்ல. ஆனால் இன்று நடப்பது என்ன? 2026 தேர்தலில் அதிமுக சின்னத்தில் வென்ற எம்எல்ஏக்கள் — அம்பாசமுத்திரம் எசாக்கி சுபயா உள்ளிட்டோர் — பதவி விலகி தவெகவில் இணைந்தனர். முதல்வர் விஜய் தானே இரண்டு தொகுதிகளில் வென்று, திருச்சி கிழக்கை விட்டுவிட்டுப் பெரம்பூரைத் தக்கவைத்துக் கொண்டார். இப்போது அக்டோபர் 6-இல் தாராபுரம், மதுராந்தகத்தில் இடைத்தேர்தல்; இன்னும் ஐந்து தொகுதிகளில் இடைத்தேர்தல் நடக்குமா என்பது நீதிமன்ற வழக்குகளில் சிக்கியுள்ளது. இந்த ராஜினாமா விளையாட்டை நீதிமன்றமே கண்டித்துள்ளது. ஐந்து தொகுதி இடைத்தேர்தல் வழக்கை விசாரித்த சென்னை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவர், 'பதவி விலகிவிட்டு இடைத்தேர்தலில் மீண்டும் போட்டியிடும் எம்எல்ஏக்கள், வாக்காளர்களை அவமதிப்பதாக அமையலாம்' என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளார். வழக்கறிஞர் வெங்கடாசலபதி தாக்கல் செய்த பொதுநல வழக்கில், தேர்தல் வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கும்போது இந்தக் காலியிடங்களை 'தெளிவான காலியிடங்கள்' என்று கருத முடியாது என்று வாதிடப்பட்டது — தேர்தல் ஆணையமே இடைத்தேர்தல் அறிவிக்க மாட்டோம் என்று நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்துள்ளது. ராஜினாமா செய்தால் பாதை தானாகத் திறந்துவிடாது என்பது இதன் பொருள். இன்னொரு பொதுநல வழக்கு, ராஜினாமா செய்து மீண்டும் போட்டியிட விரும்பும் எம்எல்ஏ, இடைத்தேர்தலுக்கு அரசு செலவிடும் தொகையை முன்பணமாகக் கட்ட வேண்டும் என்று கோரியது — 'தேர்தல் செலவுப் பாதுகாப்பு' நிதி. நீதிமன்றம் அதைத் தள்ளுபடி செய்தது; புதிய தகுதியிழப்புகளை உருவாக்குவது நீதிமன்றத்தின் வேலை அல்ல, நாடாளுமன்றத்தின் வேலை என்று கூறியது. சட்டம் இயற்றுவோர் தங்களுக்கே சட்டம் இயற்ற மாட்டார்கள் என்பது நமக்குத் தெரியும் — ஆனால் கேள்வி நிற்கிறது: ஒரே தொகுதிக்கு இரண்டு முறை தேர்தல் நடத்தும் செலவை யார் ஏற்பது? மக்களின் வரிப்பணம்தான். ஒருவரின் கட்சி மாற்ற ஆசைக்காக, கோடிக்கணக்கான ரூபாய் பொது நிதி வீணடிக்கப்படுகிறது. அமமுக பொதுச்செயலாளர் டி.டி.வி. தினகரன், சுமார் 25 அதிமுக எம்எல்ஏக்களை வாக்குறுதிகளால் தவெக தன் பக்கம் இழுத்ததாகக் குற்றம் சாட்டியுள்ளார். இது உண்மையோ பொய்யோ — ஆனால் தேர்தல் முடிந்த சில நாட்களில் எம்எல்ஏக்கள் கட்சி மாறும் காட்சி, 'மக்கள் ஆணை' என்பதை ஏலப் பொருளாக்குகிறது. அண்ணா சொன்ன 'மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு' என்பது, மக்கள் தீர்ப்பை மதிக்கும் அரசியலுக்கான முழக்கம் — அதை அவமதிக்கும் அரசியலுக்கானதல்ல. தீர்வு என்ன? கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் ஆன்மாவை மீட்க வேண்டும்: பதவி விலகிக் கட்சி மாறுவோர், குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு இடைத்தேர்தலில் போட்டியிடத் தடை அல்லது தகுதியிழப்பு என்ற சட்டத் திருத்தம் தேவை. அது வரும்வரை, வாக்காளனின் ஆயுதம் ஒன்றுதான்: வாக்குச்சீட்டு. ராஜினாமா விளையாட்டு ஆடுவோருக்கு, வாக்குச்சாவடியில் பாடம் புகட்டுவதே ஜனநாயகத்தின் முதல் பதில்.