கருத்து: அக்டோபர் 9 தீர்ப்பு — இரண்டு தொகுதிகள், நான்கு மாத ஆட்சிக்கு ஒரு கண்ணாடி

அக்டோபர் ஒன்பதாம் தேதி இரண்டு பெட்டிகள் திறக்கப்படும். மதுராந்தகம், தாராபுரம் — இரண்டும் தனித் தொகுதிகள், இரண்டிலும் ஆளும் கட்சி வேட்பாளர்களே மீண்டும் களத்தில் நின்றனர். வெல்வது யார் என்பது முக்கியம் தான். ஆனால் அதைவிட முக்கியமான கேள்வி வேறு: நான்கு மாதங்களுக்கு முன் பெரும் எதிர்பார்ப்புடன் ஆட்சிக்கு வந்த அரசு, அன்றாட வாழ்க்கையில் மக்களுக்கு என்ன தந்தது?

பிரசாரக் களத்தில் கேட்ட சொற்கள் பட்டியல் நீளமானது. விலைவாசி, மின்தடை, வேலை, கடன், செவிலியர்களின் கண்ணீர், மாணவர்களின் கோரிக்கை — இவை எதுவும் சுவரொட்டி வாசகங்கள் அல்ல. ஒவ்வொன்றின் பின்னும் ஒரு குடும்பத்தின் மாத பட்ஜெட், ஒரு தொழிலாளியின் வேலை நாள், ஒரு நோயாளியின் மருத்துவமனை இரவு ஒளிந்திருக்கிறது. ஆட்சி என்பது மேடையில் மட்டும் நடக்கும் காட்சி அல்ல; அது வீட்டில் விளக்கு எரிகிறதா, குழாயில் தண்ணீர் வருகிறதா, சந்தையில் காய்கறி வாங்க முடிகிறதா என்பதில் தினமும் தேர்வு எழுதும் பணி.

பெரியார் அரசியலை ஒரு கேள்வியாகவே பார்த்தார்: யாருக்கு மரியாதை, யாருக்கு வாய்ப்பு, யார் சுமையைத் தூக்குகிறார்? அந்தக் கேள்வியை இந்த இடைத்தேர்தலுக்கும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும். தனித் தொகுதி வாக்காளர்கள் வெறும் எண்ணிக்கை அல்ல; அவர்கள் தான் மாநிலத்தின் சமூக நீதி வாக்குறுதி உண்மையில் தரையில் இறங்கியதா என்பதை முதலில் சொல்லக்கூடியவர்கள். அவர்களின் தீர்ப்பை ஒரு கட்சியின் வெற்றி தோல்வியாக மட்டும் சுருக்கிவிடக் கூடாது.

எதிர்க்கட்சிகள் கடுமையாகப் பேசின. ஆளும் தரப்பு தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொண்டது. அது ஜனநாயகத்தின் இயல்பு. ஆனால் முடிவு வந்த பிறகு இரு தரப்புக்கும் ஒரு கடமை உண்டு: வென்றவர்கள் அதை முழு மன்னிப்பாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், தோற்றவர்கள் அதை முழு நிராகரிப்பாக மட்டும் படிக்காமல், மக்கள் சொன்னதைக் கூர்ந்து கேட்க வேண்டும். வெள்ளை அறிக்கை, தேதி குறித்த பொறுப்பு, துறை வாரியான தணிக்கை — இவையே நிர்வாகத்தின் நேர்மையைக் காட்டும்.

இரண்டு தொகுதிகள் ஒரு மாநிலத்தின் வருங்காலத்தைத் தீர்மானிக்காது. ஆனால் அவை ஒரு திசையைக் காட்டும். படப்பிடிப்புக்கும் நிர்வாகத்துக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை மக்கள் நன்றாக அறிவார்கள். அக்டோபர் ஒன்பது அந்த வித்தியாசத்தை எண்களில் சொல்லும் நாள். எண்கள் வந்த பிறகு விளக்கங்கள் அல்ல, செயல்களே பேச வேண்டும்.