கருத்து: இந்திப் பலகை ஒரு 'தவறு' அல்ல — தமிழ் உணர்வற்ற நிர்வாகத்தின் அடையாளம்

தூத்துக்குடி மாவட்டம் சாத்தான்குளம் அருகே நெடுஞ்சாலைத் துறைப் பலகையில் இந்தி எழுத்துகள் இடம்பெற்ற சர்ச்சை, இரு பொறியாளர்கள் பணிநீக்கத்துடன் முடிந்துவிட்டதாக அரசு கருதலாம். ஆனால் இது ஒரு 'தவறுதல்' அல்ல; தமிழ் மொழி உணர்வற்ற நிர்வாகத்தின் அடையாளம். 1937–40 இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் பெரியார் சிறை சென்றார்; அண்ணாவும் கலைஞரும் அந்தப் போராட்ட மரபைத் தொடர்ந்தனர்; 1965-ல் தமிழ் மாணவர்கள் உயிர்த் தியாகம் செய்தனர். 1967-ல் அண்ணாவின் திமுக ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதற்கே இந்தப் போராட்ட எழுச்சி அடித்தளமாக இருந்தது. இந்த வரலாற்றின் விளைவாகவே தமிழ்நாடு தமிழ்–ஆங்கில இருமொழிக் கொள்கையை அரசுக் கொள்கையாக நிலைநாட்டியது. இது வெறும் நிர்வாக விதி அல்ல; தமிழர் அரசியல் அடையாளத்தின் அடித்தளம். மத்திய அரசின் மும்மொழிக் கொள்கை அழுத்தங்களுக்கு எதிராகத் தமிழ்நாடு தனித்து நின்றதும் இந்த மரபின் தொடர்ச்சிதான். இன்று அந்த அடித்தளத்தின் மீது அரசே இந்திப் பலகை நிறுவுகிறது. இரண்டு கீழ்நிலைப் பொறியாளர்கள் பலியாடுகளாக்கப்படுகிறார்கள்; அரசியல் பொறுப்பு யாருடையது என்ற கேள்வி கேட்கப்படுவதில்லை. ஒரு திசைகாட்டிப் பலகையில் மூன்றாவது மொழியாக இந்தி சேர்ப்பது தனிப்பட்ட பொறியாளரின் முடிவாக இருக்க முடியாது; அதற்குப் பின்னால் ஒப்புதல் சங்கிலி, வரைபட அங்கீகாரம், அச்சு ஆணை என ஒரு நிர்வாகச் செயல்முறை இருக்கிறது. அந்தச் சங்கிலியில் யாரும் 'இது இருமொழிக் கொள்கைக்கு எதிரானது' என்று கேட்கவில்லை என்பதுதான் உண்மையான செய்தி. ஸ்டாலின் சுட்டிக்காட்டியது போல, மக்கள் எதிர்ப்புக்குப் பிறகு நிலைப்பாட்டை மாற்றுவது இந்த அரசின் வழக்கமாகிவிட்டது — முதலில் தவறு, பின்னர் மறுப்பு, பின்னர் பணிநீக்கம். இது கொள்கை அல்ல; தீ விபத்தை அணைக்கும் அரசியல். எதிர்ப்பு வரும்போது மட்டும் தமிழ் உணர்வு விழித்துக்கொள்ளும் அரசு, எதிர்ப்பு இல்லாதபோது என்ன செய்யும் என்பதே கேள்வி. தவெக ஒரு திரை நட்சத்திரத்தின் கட்சி; அதன் தலைவருக்குத் தமிழ் மொழிப் போராட்ட வரலாற்றுடன் எந்த உறவும் இல்லை. அதனால்தான் இருமொழிக் கொள்கை அவர்களுக்கு வெறும் காகித விதி. மத்திய அரசின் இந்திக் கொள்கைகளைப் பின்பற்றும் அணுகுமுறை என்று ஸ்டாலின் குற்றம்சாட்டியது வெறும் அரசியல் விமர்சனம் அல்ல; ஒரு வரலாற்று எச்சரிக்கை. பெரியார் நீதிமன்றத்தில் நின்று பேசியதைக் காட்டும் அந்த 1946 'திராவிட நாடு' இதழ் முகப்பு இன்றும் நம்மைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. மொழி உரிமை பேரம் பேச முடியாதது. இரண்டு பொறியாளர்களைப் பலியாக்கி முடித்துவிடும் நாடகத்தை அல்ல; மாநிலம் முழுவதும் உள்ள அரசுப் பலகைகளில் மொழித் தணிக்கை நடத்தி, இனி எந்த அரசுப் பலகையிலும் இந்தி இடம்பெறாது என்ற நிரந்தர ஆணையையே தமிழ்நாடு எதிர்பார்க்கிறது.