ஆறு ஆண்டு சிறை, விசாரணையே இல்லை: யுஏபிஏ எனும் நீதி மறுப்பு இயந்திரம்

ஆறு ஆண்டுகள். விசாரணை தொடங்கவில்லை. குற்றம் நிரூபிக்கப்படவில்லை. ஆனால் உமர் காலித்தும் ஷர்ஜீல் இமாமும் சிறையில்தான் இருக்கிறார்கள். புதன்கிழமை டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் மூன்றாம் முறையாக அவர்களின் ஜாமீன் மனுவை நிராகரித்தபோது சொன்ன காரணம் கவனிக்கத்தக்கது: "நீதித்துறை ஒழுங்கால்" உச்சநீதிமன்றத்தின் உத்தரவை மீற முடியாது.

அதாவது, நீதிமன்றம் நீதி வழங்க முடியாத நிலையில் இருக்கிறது — ஏனெனில் மற்றொரு நீதிமன்றம் அப்படிக் கட்டளையிட்டுள்ளது. இதுதான் இன்றைய நீதித்துறையின் நிலை. யுஏபிஏ-வின் பிரிவு 43டி(5) ஜாமீனுக்கு விதிக்கும் கடுமையான தடையே போதாது என்று, இப்போது நீதிமன்றங்களே ஒன்றையொன்று கட்டிப்போட்டுக் கொள்கின்றன.

இதில் இரட்டை நீதி உள்ளது. இதே வழக்கில் ஐந்து இணைக் குற்றவாளிகளுக்கு உச்சநீதிமன்றம் ஜாமீன் வழங்கியது; காலித்தும் இமாமும் மட்டும் "கருத்தியல் இயக்குநர்கள்" என்று முத்திரை குத்தப்பட்டு, உயர்ந்த படியில் வைக்கப்பட்டனர். கருத்து என்பதே குற்றமா? ஒருவரின் சிந்தனை, அவரது அரசியல் நிலைப்பாடு — இவையே சிறைக்கான காரணம் என்றால், அது சட்டத்தின் ஆட்சி அல்ல; கருத்தின் மீதான அடக்குமுறை.

நீண்டகாலச் சிறைவாசமும், விசாரணைத் தாமதமும் 43டி(5)-ஐ மீறி ஜாமீன் வழங்க நியாயம் கூறுமா என்ற கேள்வியை உச்சநீதிமன்றமே பெரிய அமர்வுக்கு அனுப்பியுள்ளது. அதாவது, நீதிமன்றத்திற்கே தெரியும் — இந்த அமைப்பில் ஏதோ தவறு உள்ளது என்று. ஆனால் அந்த அமர்வு தீர்ப்பளிக்கும் வரை, இருவரும் சிறையிலேயே இருப்பார்கள். நீதி தாமதம் என்பது நீதி மறுப்பு என்று சொல்வார்கள்; இங்கே தாமதமே அமைப்பின் வடிவமாகிவிட்டது.

பெரியார் சொன்னார்: நீதி என்பது அனைவருக்கும் சமம்; சட்டம் ஏழைக்கும் பணக்காரனுக்கும், அதிகாரத்திற்கும் அதை எதிர்ப்பவனுக்கும் ஒன்றே. ஆனால் யுஏபிஏ எனும் இயந்திரம், அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்பவனை முதலில் விழுங்குகிறது; பின்னர் நீதிமன்றத்தையே தனது சங்கிலியில் கட்டுகிறது. காலித்தும் இமாமும் விடுதலை பெறும் நாள், இந்த இயந்திரத்தின் மீதான முதல் கேள்வியாக இருக்கும்.