கருத்து: 'நவம்பர் 3' — செவிலியர்கள் விதித்த கெடு; குணப்படுத்தும் கைகளைக் கைது செய்யும் அரசு

பெரியார் சொன்னார்: “மனிதனுக்கு மனிதன் இழைக்கும் அநீதியைக் கண்டு கொதிக்காத நெஞ்சம், நெஞ்சமல்ல.” தமிழக சுகாதாரத் துறையின் இடைநிலைப் பணியாளர்கள் — செவிலியர்கள், சுகாதாரப் பணியாளர்கள் — கடந்த திங்களன்று சென்னை ராஜரத்தினம் விளையாட்டரங்கம் அருகே உண்ணாவிரதம் இருந்ததும், அவர்களின் ஐந்து தலைவர்கள் “சமரசப் பேச்சு” என்று தலைமைச் செயலகத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு கைது செய்யப்பட்டதும் இந்த மண்ணின் நெஞ்சைக் கொதிக்க வைக்க வேண்டிய செய்திகள்.

அவர்களின் கோரிக்கைகள் என்ன? மாதம் ரூ.45,000 ஊதியம், சம வேலைக்குச் சம ஊதியம், பணி நிரந்தரம், நிலுவையில் உள்ள ஊக்கத்தொகைகள். இவை சலுகைகள் அல்ல; உரிமைகள். மாநிலத்தின் 4,848 சுகாதார மற்றும் நல மையங்களை இயக்கும் கைகள் இவை. தொற்று காலத்தில் உயிரைப் பணயம் வைத்து வேலை செய்தவர்கள். இன்று அதே கைகள் உண்ணாவிரத மேடையில் குவிகின்றன; அதே கைகளில் விலங்கு பூட்டப்படுகிறது.

வழக்கறிஞர் வரதராஜன் இதை “மாபெரும் துரோகம்” என்றும், “காவல்துறை அரசு” என்றும் வர்ணித்தார். பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைத்துச் சென்று கைது செய்வது — இது எந்த ஜனநாயக மரபு? இரவில் போராட்டத் திடலில் மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டதாகவும் போராட்டக்காரர்கள் குற்றஞ்சாட்டுகின்றனர். இருளில், பசியில், கைதில் — இதுதான் தவெக அரசு தொழிலாளர்களுக்குத் தரும் “வெற்றி”யா?

சுகாதாரச் செயலாளர் உறுதி அளித்ததையடுத்து போராட்டம் தற்காலிகமாக விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டது; நவம்பர் 3 வரை கெடு விதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் உறுதிமொழிகள் இந்த அரசுக்குப் புதிதல்ல. “மின் பற்றாக்குறையால் எங்கும் மின்தடை இல்லை” என்று சொன்ன அமைச்சரின் வாய்தான் இப்போது மக்களிடம் “துணைமின் நிலையங்களை முற்றுகையிடாதீர்கள்” என்று கெஞ்சுகிறது. வாக்குறுதிகள் காற்றில் பறக்கும் ஆட்சியில், செவிலியர்கள் கெடு விதித்தது சரியான முடிவு.

இது தனித்த சம்பவமல்ல. மதுரையில் துப்புரவுப் பணியாளர்கள் போராடியபோது நூற்றுக்கணக்கில் கைது; சென்னையில் செவிலியர்கள் போராடியபோது தலைவர்கள் கைது. போராடும் தொழிலாளிக்குக் கைவிலங்கு, ஒப்பந்ததாரருக்கு அரசாணை — இதுதான் இன்றைய தமிழகத்தின் தொழிலாளர் கொள்கையா?

பெரியாரின் சமூகநீதிப் பார்வையில், பணி நிரந்தரம் என்பது தயவு அல்ல, நீதி. நவம்பர் 3-க்குள் அரசு செய்ய வேண்டியது தெளிவு: நிரந்தரப் பணி நியமனம், சம ஊதியம், நிலுவைத் தொகை விடுவிப்பு — உறுதிமொழிகள் அல்ல, அரசாணைகள். குணமாக்கும் கைகளை இனி ஒருமுறை கைது செய்யும் துணிச்சல் இந்த அரசுக்கு வரக்கூடாது.

இதே வாரத்தில் விருதுநகரில் அம்மா உணவக ஊழியர்கள் 12-13 ஆண்டு பணிக்குப் பிறகும் நாள் ஊதியம் ரூ.250-340 என்று போராடினர்; மாவட்ட ஆட்சியரின் ரூ.578 உத்தரவு ஆறு மாதமாக அமலாகவில்லை. செவிலியர்கள், உணவக ஊழியர்கள், துப்புரவுப் பணியாளர்கள் — ஒவ்வொரு போராட்டமும் அதே கதையைச் சொல்கிறது: உழைப்பவர் குரல் கேட்கப்படுவதில்லை; கேட்க வைக்க உண்ணாவிரதமும் கைதும்தான் வழி. சமூகநீதி என்பது மேடைப் பேச்சு அல்ல; அது ஊதியச் சீட்டில், நியமன ஆணையில், நிலுவைத் தொகை விடுவிப்பில் தெரிய வேண்டும். நவம்பர் 3 நெருங்குகிறது — அரசின் செயல்பாட்டை தமிழகம் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறது. செவிலியர்களின் இந்தப் போராட்டம் வெறும் ஊதியப் பிரச்சினை அல்ல; அது அரசின் மனசாட்சிக்கு விடுக்கப்பட்ட சவால். நவம்பர் 3 அன்று அரசு என்ன பதில் தருகிறது என்பதைப் பொறுத்தே, தமிழக தொழிலாளர் இயக்கத்தின் அடுத்த அத்தியாயம் எழுதப்படும்.