கருத்து: பட்டியலில் இருந்து பெயர் நீக்கம், தெருவில் இருந்து குரல் அடக்கம் — இது ஜனநாயகமா?

வாக்கு என்பது ஏழையின் ஒரே ஆயுதம். சொத்து இல்லாதவனுக்கு, செல்வாக்கு இல்லாதவனுக்கு, அதிகாரத்தின் கதவைத் தட்டும் ஒரே கருவி வாக்குச்சீட்டு. அந்த வாக்குரிமையையே பட்டியலில் இருந்து அழித்துவிட்டால், தேர்தல் என்பது வெறும் நாடகமாகிவிடும். டெல்லியிலும் மும்பையிலும் கடந்த மூன்று நாட்களாக நடக்கும் போராட்டங்கள் இந்த அடிப்படைக் கேள்வியைத்தான் எழுப்புகின்றன: வாக்காளர்களே இல்லாத தேர்தல், யாருக்கான தேர்தல்?

வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்புத் தீவிர திருத்தம் என்ற பெயரில் கோடிக்கணக்கான பெயர்கள் நீக்கப்பட்டுள்ளன என்பது குற்றச்சாட்டு. நீக்கப்பட்டவர்கள் யார்? புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள், சேரிகளில் வாழும் ஏழைகள், ஆவணங்கள் இல்லாத விளிம்புநிலை மக்கள். அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும் வாக்குகள் அமைதியாக அழிக்கப்படுகின்றன. இதை எதிர்த்துத் தெருவில் இறங்கிய இளைஞர்களைப் போலீஸ் பேருந்துகளில் ஏற்றிச் செல்கிறது. செய்தி சேகரிக்கச் சென்ற பெண் பத்திரிகையாளர்கள் மீது கைவைக்கப்படுகிறது. அரசு நிர்ணயித்த போராட்ட இடமான ஜந்தர் மந்தரிலேயே இது நடக்கிறது என்பதுதான் இதன் கொடுமை.

தேர்தல் ஆணையம் நடுவராக இருக்க வேண்டும். ஆனால் ஆணையத்தின் இரு ஆணையர்களே இந்த முடிவுகளை எதிர்த்ததாகச் செய்திகள் வருகின்றன. நடுவரே ஒரு அணியின் வீரராக மாறிவிட்டார் என்ற சந்தேகம் எழும்போது, ஆட்டத்தின் முடிவை யார் நம்புவார்? கோடிக்கணக்கானோரை வாக்குரிமையில் இருந்து நீக்கும் நடைமுறை 'உள்ளார்ந்த முறையில் தன்னிச்சையானது' என்று உச்சநீதிமன்ற நீதிபதியே கூறிய பிறகும், தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் மௌனம் சாதிப்பது இந்தச் சந்தேகத்தை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது.

இங்கே ஒரு வரலாற்றுப் பாடம் இருக்கிறது. திராவிட இயக்கம் பிறந்ததே வாக்குரிமைக்கான போராட்டத்தில் இருந்துதான். பெரியார் காலத்தில் வாக்குரிமை என்பது சொத்துடைய ஆண்களுக்கு மட்டுமே இருந்த சலுகை. அதை உடைத்து, அனைவருக்கும் வாக்குரிமை என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்ததுதான் சமூக நீதி இயக்கத்தின் அடித்தளம். இன்று அந்த அடித்தளத்தின் மீதே பட்டியல் திருத்தம் என்ற பெயரில் மண் அள்ளிப் போடப்படுகிறது.

ஆனால் நம்பிக்கையும் இருக்கிறது. இந்தப் போராட்டங்களை முன்னின்று நடத்துவது இளைஞர்கள். கடந்த ஜூலையில் ஒரு மத்திய அமைச்சரின் பதவியையே பறித்த இளைஞர் இயக்கம் இன்று தேர்தல் ஆணையத்தின் வாசலை நோக்கி நடக்கிறது. அதிகாரம் இளைஞர்களைக் கண்டு அஞ்சுகிறது என்பதற்கு இதைவிடப் பெரிய சாட்சி வேறு என்ன வேண்டும்?

கோரிக்கைகள் நியாயமானவை: திருத்தப் பணிகளை உடனடியாக முடக்க வேண்டும், 2025 ஜனவரி பட்டியலை மீட்டெடுக்க வேண்டும், வாக்குச்சீட்டு முறைக்குத் திரும்ப வேண்டும், தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டும். இவை எதிர்க்கட்சிகளின் கோரிக்கைகள் மட்டுமல்ல, ஜனநாயகத்தை நம்பும் ஒவ்வொரு குடிமகனின் கோரிக்கைகள். வாக்காளர் பட்டியல் என்பது அதிகாரத்தின் கருவி அல்ல, மக்களின் உரிமைப் பத்திரம். அதைக் காக்கத் தவறும் ஜனநாயகம், தன் பெயரையே இழந்துவிடும்.