கருத்து: குழாய், வாய்க்கால், மருத்துவமனை — ஆட்சியின் தேர்வு இந்த மூன்றில்தான்

ஒரு ஆட்சியை அளக்க மூன்று எளிய இடங்கள் போதும்: வீட்டுக் குழாய், வயல் வாய்க்கால், அருகிலுள்ள சுகாதார நிலையம். இந்த மூன்றிலும் இன்று கேள்விகள் நிற்கின்றன.

சென்னை கந்தசாமிபுரத்தில் குடிநீர் மஞ்சள் நிறத்தில் வருகிறது. புகார் சொல்லியும் நடவடிக்கை இல்லை என்கிறார்கள் மக்கள். த.வெ.க. ஆட்சி வந்தால் நடவடிக்கை எடுப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் வாக்களித்ததாக அவர்களே சொல்கிறார்கள். வாக்கின் மதிப்பு குழாயில் தெரியவில்லை என்றால், நம்பிக்கை எங்கே நிற்கும்?

டெல்டாவில் மேட்டூர் திறந்து ஒரு மாதத்துக்கு மேலாகியும் நீர் கடைமடைக்குச் சேரவில்லை. 12,000 கனஅடி போதாது, 22,000 வேண்டும் என்கிறார்கள் விவசாயிகள். 3.12 லட்சம் ஏக்கர் இலக்கில் 20,384 ஏக்கரில் மட்டுமே சம்பா தொடங்கியுள்ளது. செவிலியர் மருத்துவமனையில் ரூ.21,000 ஒப்பந்த ஊதியத்தில் நிரந்தரமற்ற பணி; நவம்பர் 3 காலக்கெடு வைத்துப் போராட்டம் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

பெரியார் கேட்ட கேள்வி

பெரியார் அரசியலை அன்றாட வாழ்வின் கண்ணியத்தில் அளந்தார். அறிஞர் அண்ணா ஆட்சியை ஏழையின் வீட்டு வாசலில் நிறுத்தினார். கலைஞர் நலத்திட்டத்தை உரிமையாகப் பேசினார். அந்த மரபில் கேள்வி இதுதான்: சாதாரண மனிதனின் தண்ணீருக்கும், விவசாயியின் பருவத்துக்கும், செவிலியரின் கூலிக்கும் பதில் சொல்ல முடியாத ஆட்சி, வேறு எதற்குப் பதில் சொல்லும்?

இங்கு கோரப்படுவது சாதனைப் பட்டியல் அல்ல; கணக்குப் பட்டியல். மூன்று வெள்ளை அறிக்கைகள் போதும்: தெருவாரியாகக் குடிநீர்ச் சோதனை முடிவுகள், நாள்வாரியாக மேட்டூர் வெளியேற்ற அட்டவணை, தேதிவாரியாகச் செவிலியர் நிரந்தரமாக்கல் திட்டம். தேதி இல்லாத உறுதி, உறுதியே அல்ல.

ஆட்சிகள் உருவாக்கும் உருவங்கள் பெரிதாக இருக்கலாம். ஆனால் மக்கள் ஆட்சியை நினைவில் வைப்பது மேடைகளால் அல்ல; குழாயில் வரும் தண்ணீரால், வயலைச் சேரும் நீரால், மருத்துவமனையில் கிடைக்கும் கவனிப்பால். குழாய், வாய்க்கால், மருத்துவமனை — இந்த மூன்று தேர்வுகளிலும் தேர்ச்சி பெறுவதே ஆட்சியின் முதல் பாடம்.