கருத்து: தெருவில் ரத்தம், பட்டியலில் நீக்கம், வீட்டில் இருள் — பொறுப்பு என்பது யாருடைய வேலை?

ஒரே வாரத்தில் தமிழ்நாடு மூன்று காட்சிகளைப் பார்த்தது. தெருக்களில் அரிவாள் தாக்குதல்கள் குறித்து ‘மின்வெட்டை மிஞ்சும் வெட்டு’ என எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சாடுகிறார். தில்லியில் வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தத்தைக் கேள்வி கேட்ட எம்.பி.க்கள் தடுத்து வைக்கப்பட்டு, வழக்குகளைச் சந்திக்கிறார்கள். வீடுகளில் ஐந்து மணி நேர மின்தடை இனி அட்டவணையாகவே அறிவிக்கப்படுகிறது.

மூன்று நிகழ்வுகள், ஒரே நோய்: பொறுப்புக்கூறலைத் தவிர்க்கும் நிர்வாகக் கலாசாரம். தந்தை பெரியார் கற்றுக் கொடுத்தது சுயமரியாதை மட்டுமல்ல; கேள்வி கேட்கும் உரிமை. அண்ணா சொன்னது ‘கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு’ — அதில் முதல் வார்த்தையே ஆட்சியாளருக்கானது. கலைஞர் நிர்வாகத்தை ‘மக்கள் பணி’ என்று வரையறுத்தார்.

இன்று தேவை பேச்சல்ல, தேதியிட்ட தரவு. மாவட்டம் வாரியாகக் குற்றப் புள்ளிவிவரம், வார்டு வாரியாக மின்தடை நேரம், தொகுதி வாரியாக வாக்காளர் நீக்கம்-மேல்முறையீடு விவரம் — இவை மூன்றையும் சம்பந்தப்பட்ட அரசுகளும் தேர்தல் ஆணையமும் வெள்ளை அறிக்கைகளாக வெளியிடட்டும். தரவு வந்தால் விவாதம் உண்மையாகும்; தரவு வராவிட்டால் ஒவ்வொரு மின்தடையும், ஒவ்வொரு நீக்கமும், ஒவ்வொரு தாக்குதலும் அரசின் மௌனத்தையே குற்றமாக்கும்.

ஜனநாயகம் வாக்குச் சாவடியில் மட்டும் வாழ்வதில்லை. அது தெரு விளக்கிலும், வாக்காளர் பட்டியலிலும், காவல் நிலையப் பதிவேட்டிலும் ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்கிறது — அல்லது ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது சிறிதாக இறக்கிறது.