கருத்து

கருத்து: வாக்குப்பட்டியலில் பெயர் அழிப்பு — அதிகாரத்தின் கணக்கா, ஜனநாயகத்தின் கேள்வியா?

வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் அழிப்பது நிர்வாக நடவடிக்கை அல்ல; அது அரசியல் ஆயுதம். SIR-ல் கோடிக்கணக்கான பெயர்கள் நீக்கம், இரு தேர்தல் ஆணையர்களின் ஆட்சேபம், அமைதிப் போராட்டங்கள் மீது அடக்குமுறை — பெரியார்–அண்ணா பார்வையில் ஒரு கூரிய கருத்து.

எழுதியவர் திராவிடன் செய்திப் பிரிவு · · 2 நிமிட வாசிப்பு

குறியீட்டுப் படம் (Representative image): 1951-52 இந்தியப் பொதுத் தேர்தலின்போது வேட்பாளர் சின்னங்களுடன் வாக்குப்பெட்டிகள் — வாக்குரிமை குடிமகனின் பிறப்புரிமைபடம்: Wikimedia Commons (Public domain (PD India))

வாக்காளர் பட்டியலில் இருந்து பெயர்களை அழிப்பது என்பது ஒரு நிர்வாக நடவடிக்கை அல்ல; அது ஒரு அரசியல் ஆயுதம். இந்தியாவில் இப்போது நடந்து கொண்டிருப்பது அதுதான். சிறப்புத் தீவிர திருத்தம் (SIR) என்ற பெயரில் கோடிக்கணக்கான வாக்காளர்களின் பெயர்கள் பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளன. நீக்கப்பட்டவர்கள் யார்? புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள், தலித்துகள், சிறுபான்மையினர், ஏழைகள் — அதாவது, ஆவணங்கள் வைத்திருக்க முடியாதவர்கள்; அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கத் துணிபவர்கள்.

பெரியார் சொன்னார்: ஓட்டு என்பது ஏழையின் ஒரே ஆயுதம். அந்த ஆயுதத்தைப் பறிப்பது, ஏழையை நிராயுதபாணியாக்குவது. அண்ணா சொன்னார்: ஜனநாயகம் என்பது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஓட்டுப் போடுவது மட்டுமல்ல; அது அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும் உரிமை. இன்று அந்த உரிமையே கேள்விக்குறியாகியுள்ளது.

மிகவும் அதிர்ச்சியளிக்கும் உண்மை இதுதான்: தேர்தல் ஆணையத்தின் மற்ற இரு ஆணையர்களே கடந்த 10 மாதங்களில் குறைந்தது 14 முறை இந்தத் திருத்த முடிவுகளுக்கு முறையாக ஆட்சேபம் தெரிவித்துள்ளனர். உள்ளே இருந்தே எதிர்ப்பு வந்திருக்கிறது; அதையும் மீறி முடிவுகள் திணிக்கப்பட்டுள்ளன. நடுவர் ஆட்டக்காரராக மாறும்போது, ஆட்டம் யாருக்குச் சாதகமாக முடியும் என்பது வெளிப்படை.

இதை எதிர்த்து அமைதியாகப் போராடியவர்கள் மீது காவல்துறை பாய்ந்தது. மூன்று நாட்களாக டெல்லியில் போராட்டக்காரர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். செய்தி சேகரித்த பெண் செய்தியாளர்கள் மீது பாலியல் துன்புறுத்தல் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன — FIR கூடப் பதிவு செய்யப்படவில்லை. உண்மையைப் பதிவு செய்பவர்கள் மீதே தாக்குதல் நடத்தப்படும்போது, எந்த ஜனநாயகம் எஞ்சியிருக்கிறது?

'அனைத்துத் தேர்தல்களும் சட்டவிரோதம்' என்று கார்கே கூறியது அரசியல் முழக்கமாகத் தோன்றலாம். ஆனால் அதன் அடியில் உள்ள கேள்வி நியாயமானது: வாக்காளர் பட்டியலே நம்பகமானதாக இல்லாதபோது, அதன் அடிப்படையில் நடந்த தேர்தல்கள் எப்படி நம்பகமானவையாக இருக்கும்? இந்தக் கேள்விக்குத் தேர்தல் ஆணையம் இதுவரை பதில் சொல்லவில்லை; 'உள் விவாதங்கள் இயல்பானவை' என்ற ஒற்றை வரியில் தப்பிக்கிறது.

ராகுல் காந்தியின் 'சத்யாகிரக' தளம் — அநீதிக்கு எதிராகப் போராடுவோரின் குரல்களை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சி — சரியான திசையில் ஒரு அடி. ஆனால் தளங்கள் மட்டும் போதாது. கோரிக்கைகள் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்: SIR-ஐ உடனடியாக நிறுத்த வேண்டும்; நீக்கப்பட்ட அனைத்துப் பெயர்களையும் மீளாய்வு செய்ய வேண்டும்; தேர்தல் ஆணையம் உண்மையிலேயே சுதந்திரமான அமைப்பாக மாற வேண்டும்; அமைதிப் போராட்டங்கள் மீதான அடக்குமுறை முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

வாக்குரிமை பறிக்கப்படும்போது அமைதியாக இருப்பது நடுநிலை அல்ல; அது அநீதிக்குத் துணை போவது. பெரியாரின் வார்த்தைகளில் சொன்னால், அடிமைத்தனத்தை ஏற்றுக்கொள்வதே மிகப்பெரிய அடிமைத்தனம். வாக்குப்பட்டியலில் பெயர் இருப்பது ஒரு சலுகை அல்ல; அது குடிமகனின் பிறப்புரிமை. அதைப் பறிக்கும் எந்த அதிகாரமும், எந்த ஆணையமும், எந்த அரசும் கேள்விக்கு உட்பட்டே ஆக வேண்டும்.

சில எதிர்க்கட்சிகள் வாக்குச்சீட்டு முறைக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று கோருகின்றன. EVM-கள் மீதான நம்பிக்கை சிதைந்துவிட்டது என்பதே இந்தக் கோரிக்கையின் அடிப்படை. தொழில்நுட்பம் எவ்வளவு நவீனமாக இருந்தாலும், அதை இயக்கும் கைகள் நம்பகமானவையாக இல்லாவிட்டால் ஜனநாயகம் பாதுகாப்பாக இருக்காது — இதுதான் இன்றைய இந்தியாவின் கசப்பான பாடம்.

முழுப் பதிப்பைக் காண்க