கருத்து: பலகையில் இந்தி வந்தது 'தவறு' அல்ல, அறிகுறி — இடைநீக்கம் தீர்வல்ல, விசாரணை வேண்டும்
சாத்தான்குளம் இந்திப் பலகை சர்ச்சையில் இரு பொறியாளர்களை இடைநீக்கம் செய்வது சேதக் கட்டுப்பாடு, பொறுப்பேற்பு அல்ல. மொழிக் கொள்கை என்பது சுயமரியாதைப் பிரச்சினை; தவெக அரசு முழு விசாரணை அறிக்கையை வெளியிட வேண்டும்.
சாத்தான்குளம்–நாசரேத் சாலையில் அமைக்கப்பட்ட வழிகாட்டிப் பலகையில் இந்தி எழுத்துகள் இடம்பெற்றதற்கு இரு பொறியாளர்களை இடைநீக்கம் செய்துவிட்டால் பிரச்சினை தீர்ந்துவிட்டதாகத் தவெக அரசு நினைத்தால், அது தவறு. இடைநீக்கம் என்பது சேதக் கட்டுப்பாடு; பொறுப்பேற்பு அல்ல.
முதலில் ஒன்றைத் தெளிவுபடுத்துவோம். மொழி என்பது நிர்வாக வசதிக்கான கருவி அல்ல; அது அடையாளம், வரலாறு, போராட்டம். 1938-லும் 1965-லும் இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்துத் தமிழகம் வீதியில் இறங்கிப் போராடியது; அந்தப் போராட்டத்தின் விளைவாகவே 1968-ல் அறிஞர் அண்ணா தலைமையிலான அரசு இருமொழிக் கொள்கையை — தமிழ், ஆங்கிலம் — சட்டமாக்கியது. அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகத் தமிழகத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையாக நிற்கும் ஒன்றை, ஒரு துறையின் "அதிகாரத் தவறு" என்று சுருக்கிவிட முடியாது.
இங்கே கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்விகள் இரு பொறியாளர்களைத் தாண்டியவை. பொதுப்பணித் துறை அமைச்சர் ஆதவ் அர்ஜுனாவின் துறையில், இந்தி எழுத்துகள் அச்சாகும் அளவுக்கு எந்தச் சங்கிலி தளர்ந்தது? பலகை அச்சிடும் ஒப்பந்தம் யாருக்கு வழங்கப்பட்டது? வடிவமைப்புக்கு ஒப்புதல் அளித்த அதிகார வரிசை எது? இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லாமல், கீழ்மட்ட இருவரைப் பலியாக்குவது நிர்வாக நேர்மையல்ல; அரசியல் தப்பித்தல்.
திமுக தலைவர் மு.க. ஸ்டாலின் எழுப்பிய குற்றச்சாட்டு கூர்மையானது: மத்திய அரசின் இந்தி சார்ந்த பாணியைத் தவெக அரசு பின்பற்றுவதாகத் தோன்றுகிறதா? இந்தக் கேள்வியைத் தவிர்க்க முடியாது. ஏனெனில் இது தனித்த சம்பவம் அல்ல — எதிர்ப்பு வந்ததும் அரசாணையைத் திரும்பப்பெறும் போக்கு ஏற்கெனவே இந்த அரசிடம் காணப்பட்டுள்ளது. முதலில் தவறு செய், எதிர்ப்பு வந்ததும் மன்னிப்புக் கேள், இருவரை இடைநீக்கம் செய் — இதுவா நிர்வாகம்? ஆலோசனை என்பது அரசாணைக்கு முன் நடக்க வேண்டும், எதிர்ப்புக்குப் பின் அல்ல.
பெரியார் சொன்னார்: மொழி உரிமை என்பது சுயமரியாதை உரிமை. தாய்மொழியைப் பாதுகாக்கத் தவறும் அரசு, மக்களின் வேறு எந்த உரிமையையும் பாதுகாக்காது. சாத்தான்குளம் பலகை ஒரு எச்சரிக்கை மணி. அரசு செய்ய வேண்டியது இரண்டு: முழு விசாரணை அறிக்கையைப் பொதுவெளியில் வெளியிடுவது; இனி இதுபோல் நடக்காது என்பதற்கான நிறுவன ரீதியான உத்தரவாதத்தை அளிப்பது. இடைநீக்க உத்தரவுகளால் மொழி காக்கப்படாது; கொள்கை உறுதியால்தான் காக்கப்படும்.