கருத்து: மின்சாரம் இல்லாத மதியம், பதில் இல்லாத ஆட்சி — அடிப்படைச் சேவையே ஆட்சியின் அடையாளம்
அக்டோபர் 7 அன்று சென்னையின் பல பகுதிகளில் காலை 9 முதல் மதியம் 2 வரை பராமரிப்பு மின்தடை. பராமரிப்பு தேவைதான்; ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் தடை, முன்னறிவிப்பின் தெளிவு, பாதிக்கப்படும் தொழிலாளர் மற்றும் நோயாளர் வாழ்க்கை குறித்த பொறுப்பே ஆட்சியின் கேள்வி.
ஒரு நகரத்தை அளக்க வானளாவிய அறிவிப்புகள் தேவையில்லை. மதியம் இரண்டு மணிக்கு மின்விசிறி சுழல்கிறதா, லிஃப்ட் நிற்காமல் செல்கிறதா, மருத்துவமனைச் சாதனம் அணையாமல் இருக்கிறதா என்பதே போதும். அக்டோபர் 7, புதன்கிழமை, சென்னையின் தாம்பரம், ராஜகீழ்ப்பாக்கம், குரோம்பேட்டை, மேடவாக்கம், திருவான்மியூர், பெசன்ட் நகர், ராமாபுரம், திருவேற்காடு, போரூர் மற்றும் பட்டாபிராம் உள்ளிட்ட பல பகுதிகளில் காலை 9 மணி முதல் மதியம் 2 மணி வரை பராமரிப்புக்காக மின்சாரம் நிறுத்தப்படும் என அறிவிப்பு வந்தது. வேலை முன்னதாக முடிந்தால் மின்சாரம் முன்னதாக வரலாம் என்ற வழக்கமான வரியும் உண்டு.
பராமரிப்பு மின்தடையை யாரும் குறை சொல்ல முடியாது. பராமரிப்பு இல்லையென்றால் மின்மாற்றி வெடிக்கும், கம்பி அறுந்து விழும், உயிர் போகும். இந்த மாநிலம் அதன் விலையை ஏற்கெனவே கொடுத்திருக்கிறது: அறுந்து விழுந்த உயர் அழுத்தக் கம்பிகள், கசிவு விட்ட குடிநீர் நிலையங்கள், கட்டுமானத் தளங்களில் மின்சாரம் தாக்கி இறந்த தொழிலாளர்கள். எனவே கேள்வி பராமரிப்பு வேண்டுமா என்பது அல்ல. கேள்வி இதுதான்: தடை முன்கூட்டியே, தெளிவாக, தெரு வாரியாக அறிவிக்கப்படுகிறதா? நோயாளிகள், முதியவர்கள், வீட்டிலிருந்து வேலை செய்பவர்கள், சிறு கடைகள் திட்டமிட முடிகிறதா? தடை நீட்டித்தால் புகார் செய்யும் எண் வேலை செய்கிறதா?
பெரியார் சொன்ன சுயமரியாதையின் அர்த்தம் இங்கேதான் தொடங்குகிறது: அரசு சேவையை மக்கள் பிச்சையாகப் பெறுவதில்லை; வரி கொடுத்து வாங்கும் உரிமையாகப் பெறுகிறார்கள். அண்ணா பேசிய எளிய மக்களின் அரசு என்பது விழா மேடையில் அல்ல, துணை மின் நிலையத்தின் கதவில் தெரிய வேண்டும். கலைஞர் காலத்துக் கட்டமைப்பு வாதம் சொன்னது போல, திட்டம் என்பது காகிதத்தில் மின்சாரம் அல்ல; வீட்டில் எரியும் விளக்கு.
த.வெ.க. ஆட்சி வந்த பிறகு மின்துறை அமைச்சர் மக்கள் கோபம் புரிகிறது என ஒப்புக்கொண்டதும், துணை மின் நிலையங்களை முற்றுகையிட வேண்டாம் என வேண்டியதும் இந்த நெருக்கடியின் அறிகுறிகள். மக்கள் முற்றுகையிடுவது ஆட்சிக்கு எதிரான பொழுதுபோக்கு அல்ல; பதில் கிடைக்காத இடத்தில் எழும் கடைசி மொழி. வேண்டுகோள் விடுப்பதற்குப் பதில் வெளியிட வேண்டியது ஒரு கணக்கு: எந்தத் துணை மின் நிலையத்தில் என்ன பராமரிப்பு நடந்தது, எந்தத் தெருவில் எத்தனை மணி நேரம் தடை இருந்தது, எந்தப் புகார் எப்போது மூடப்பட்டது. இந்தக் கணக்கு பொதுவில் வந்தால் மின்தடை கோபமாக மாறாது. வரவில்லை என்றால், ஒவ்வொரு மதிய மின்தடையும் ஆட்சியின் மீதான வாக்கெடுப்பாக மாறும். அடிப்படைச் சேவையை நேர்த்தியாகக் கொடுக்க முடியாத ஆட்சி, பெரிய வாக்குறுதிகளை எந்த முகத்துடன் தரும்?