கருத்து: காசுக்கு வாக்கு — இடைத்தேர்தல் ஜனநாயகம் சந்தைக்கு விற்கப்படுகிறதா?

சேலை, விளக்கு, பிரியாணி. இடைத்தேர்தல் களத்தில் வாக்காளரைக் கவர இவ்வளவுதான் தேவை என்று கட்சிகள் நம்புகின்றன. தாராபுரத்தில் தவெக வாக்காளர்களுக்குப் பொருட்களும் உணவும் வழங்குவதாக திமுகவும் இடதுசாரிக் கட்சிகளும் குற்றம்சாட்டியுள்ளன. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்பட வேண்டியவை; ஆனால் இந்தியத் தேர்தல் அரசியலில் பணப் பட்டுவாடா என்பது குற்றச்சாட்டுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு அமைப்புசார் நோய் என்பதை மறுக்க முடியாது.

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய முரண் ஒன்று உண்டு. மதுராந்தகத்தில் பெண் விவசாயிகள் கேட்பது மாதம் ₹2,500 மகளிர் உரிமைத் தொகை. தவெக ஆட்சிக்கு வந்து பல மாதங்கள் ஆகியும் அந்த வாக்குறுதி நிறைவேறவில்லை. ஆனால் தேர்தல் நெருங்கும்போது சேலையும் விளக்கும் பிரியாணியும் தாராளமாகக் கிடைக்கின்றன. நலத்திட்டம் என்பது உரிமை; தேர்தல் பரிசு என்பது விலை. உரிமையை மறுத்துவிட்டு, விலை கொடுத்து வாக்கை வாங்குவது ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே அரிக்கும் செயல்.

பெரியார் சொன்னார்: சுயமரியாதை இல்லாத மனிதன் சவத்திற்குச் சமம். வாக்கை விற்கும் குடிமகன், தன் சுயமரியாதையை விற்கிறான்; வாக்கை வாங்கும் கட்சி, அந்தக் குடிமகனை வாடிக்கையாளனாகக் குறைக்கிறது. ஒரு சேலைக்கோ, ஒரு வேளை உணவுக்கோ வாக்கு விற்கப்படும் இடத்தில், கொள்கை விவாதத்திற்கோ, நிர்வாகத் திறன் மதிப்பீட்டிற்கோ இடமில்லை. அண்ணாவும் கலைஞரும் தேர்தல் ஊழலுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்த திராவிட இயக்கப் பாரம்பரியத்தில், இந்தப் பண அரசியல் ஒரு கறை.

இடைத்தேர்தல்கள் இந்த நோயின் உச்சகட்டம். ஒரே தொகுதி, குறுகிய காலம், குவிக்கப்பட்ட வளங்கள் — வாக்காளரை விலை பேச ஏற்ற களம். தாராபுரத்தில் 22 வேட்பாளர்கள்; ஆளும் கட்சியின் முழு இயந்திரமும் இறங்கியுள்ளது. இங்கே வெற்றி பெறுவது கொள்கையால் அல்ல, கஜானாவால் என்ற நிலை உருவானால், அது ஏழை வாக்காளரின் வாக்குரிமையின் மீதான கட்டமைப்பு வன்முறை.

தேர்தல் ஆணையத்தின் பங்கு இங்கே கேள்விக்குறி. குண்டரம் சாவடி புகைப்படங்கள் சமூக ஊடகத்தில் சுற்றுகின்றன; புகார்கள் பதிவாகின்றன. ஆனால் வரலாறு சொல்வது ஒன்றுதான்: பணப் பட்டுவாடா மீதான நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் தேர்தலுக்குப் பிந்தைய கோப்புகளில் புதையுண்டு போகின்றன. மாதிரி நடத்தை விதிகள் காகிதத்தில் கடுமையாகவும், களத்தில் பலவீனமாகவும் இருக்கின்றன.

தீர்வு தண்டனையில் மட்டுமல்ல; அமைப்பில் உள்ளது. வேட்பாளர் செலவு உச்சவரம்புகள் கண்காணிப்பின்றி கேலிக்கூத்தாகிவிட்டன. கட்சி நிதி வெளிப்படைத்தன்மை இன்னும் கனவாகவே உள்ளது. தேர்தல் பத்திரங்கள் ரத்து செய்யப்பட்ட பிறகும், அரசியல் நிதியின் மர்மம் தொடர்கிறது. வாக்காளருக்கு உண்மையான தேர்வு வேண்டுமானால், பணத்தின் குரல் முதலில் அடக்கப்பட வேண்டும்.

தாராபுரம் வாக்காளர்கள் அக்டோபர் 6-ஆம் தேதி வாக்களிக்கிறார்கள். அவர்களின் வாக்கு, சேலையின் விலையால் அல்ல, சுயமரியாதையின் மதிப்பால் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். அதுவே பெரியார் கனவு கண்ட ஜனநாயகம்.