கருத்து: வாக்குச் சீட்டு, ஊதியம், கால்வாய் — ஜனநாயகம் அன்றாடத்தில் தோற்கிறதா?

ஜனநாயகம் தேர்தல் நாளில் மட்டும் வாழ்வதில்லை. அது வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் இருக்கிறதா என்பதிலும், மாத இறுதியில் ஊதியம் வாடகைக்குப் போதுமா என்பதிலும், வீட்டு வாசல் கால்வாய் சுத்தமாக இருக்கிறதா என்பதிலும் தினமும் தேர்வு செய்யப்படுகிறது. இந்த வாரத்தின் மூன்று செய்திகள் அந்த மூன்று தேர்வுகளையும் ஒரே நேரத்தில் நினைவூட்டுகின்றன.

முதல் தேர்வு வாக்கு. பட்டியலில் இருந்து பெயர் நீங்கினால், குடிமகன் ஜனநாயகத்தின் வாசலிலேயே நிறுத்தப்படுகிறான். அந்த நீக்கத்தைக் கேள்வி கேட்பது கட்சி அரசியல் அல்ல; அது குடியுரிமையின் பாதுகாப்பு. இரண்டாவது தேர்வு ஊதியம். பன்னிரண்டு மணி நேரம் உழைத்து பத்தாயிரம் ரூபாய் பெறும் தொழிலாளிக்கு, வாக்கு இருந்தும் வாழ்வு இல்லை. உழைப்புக்கு மரியாதை இல்லாத ஜனநாயகம், வாக்குச் சீட்டை மட்டும் கொடுத்து வாழ்க்கையைப் பறிக்கிறது. மூன்றாவது தேர்வு கால்வாய். வீட்டருகே கழிவு தேங்கினால், அரசு என்பது தொலைதூர மேடை அல்ல; அது தோல்வியடைந்த தினசரி நிர்வாகம்.

பெரியார் கற்றுக் கொடுத்த சுயமரியாதை இந்த மூன்றையும் ஒன்றாகப் பார்க்கிறது. வாக்கு கேட்பது, ஊதியம் கேட்பது, சுத்தமான தெரு கேட்பது — மூன்றும் பிச்சை அல்ல, உரிமை. அண்ணாவும் கலைஞரும் கட்டிய அரசியல், அந்த உரிமையைக் கேட்பவரைக் குற்றவாளியாக்காமல், கேள்விக்குப் பதில் சொல்லும் நிர்வாகத்தைக் கனவு கண்டது. இன்றைய கேள்வி அந்தக் கனவில் இருந்து நாம் எவ்வளவு தூரம் விலகியிருக்கிறோம் என்பதுதான்.

அதனால் தீர்வும் மூன்று திசைகளில் ஒரே நேரத்தில் வர வேண்டும்: பட்டியல் நீக்கத்துக்கு வெளிப்படையான காரணமும் மேல்முறையீட்டு வாய்ப்பும், உழைப்புக்கு வாழக்கூடிய ஊதியமும் சமூகப் பாதுகாப்பும், தெருவுக்கும் கால்வாய்க்கும் காலக்கெடுவுடன் கூடிய பராமரிப்பும். இந்த மூன்றில் ஏதேனும் ஒன்று தவறினாலும், குடிமகன் அதை ஜனநாயகத்தின் தோல்வியாகவே உணர்வான். அந்த உணர்வு தெருவில் வெடிப்பதற்கு முன், அதைக் கோப்பில் தீர்ப்பதே ஆட்சியின் வேலை.